Virtual Autism

Ekranlar Kapandığında Ne Olur

Bir gece geç saatte, bir ebeveyn kendi kızıyla ilgili bir soruyu arama kutusuna yazdı. Sonuçlar arasında bir ebeveyn forumu vardı; orada bir yabancı, onun hiç karşılaşmadığı iki kelimeyi kullanıyordu: “sanal otizm”. Bu ifade bir tanı değildir ve bu kitap da onu hiçbir zaman bir tanı olarak sunmaz.

Virtual Autism, o ebeveynin aradığı ve bulamadığı kitaptır. Erken dil biliminin en tutarlı bulgularından birine dayanır: Bebekler, onlara cevap veren biriyle sırayla konuşarak konuşmayı öğrenir. Ekran sırayla konuşamaz.

Her şey bir aileyle başlar: bir ebeveynin gece saat birde yaptığı arama, saklanan bir televizyon ve iptal etmeye hiç kalkışmamış olmayı dilediği değerlendirme. Kitap oradan kanıtlara geçer: en büyük çalışmalar ekranlar ve en küçük çocuklar hakkında ne bulmuştur, bu çalışmalar nerede yetersiz kalır ve dünyadaki sağlık otoriteleri bugün ne öneriyor; kırktan fazla ülke ve bölgeyi kapsayan ülke ülke bir rehberle birlikte.

Hikâyesinde kimsenin adını vermez, mucize vaat etmez ve hiçbir ebeveyni suçlamaz.