Virtual Autism

Co się dzieje, gdy gasną ekrany

Pewnej nocy, już późno, pewien rodzic wpisał w wyszukiwarkę pytanie o własną córkę. Wśród wyników było forum dla rodziców, na którym ktoś obcy użył dwóch słów, które były dla rodzica zupełnie nowe: „autyzm wirtualny”. To nie jest diagnoza, a ta książka nigdy nie przedstawia tego określenia jako diagnozy.

Virtual Autism to książka, której ten rodzic szukał i nie mógł znaleźć. Opiera się na jednym z najbardziej spójnych ustaleń nauki o wczesnym rozwoju mowy: niemowlęta uczą się mówić, wymieniając się kolejką z kimś, kto im odpowiada. Ekran nie potrafi rozmawiać na zmianę.

Zaczyna się od jednej rodziny: od tego, czego pewien rodzic szukał o pierwszej w nocy, od telewizora, który poszedł w ukrycie, i od oceny rozwoju, którą próbował odwołać i dziś żałuje, że w ogóle tego próbował. Potem książka przechodzi do dowodów: co największe badania ustaliły o ekranach i najmłodszych dzieciach, jakie są ograniczenia tych badań i co dziś radzą instytucje zdrowia publicznego na całym świecie, z przewodnikiem kraj po kraju po ponad czterdziestu krajach i terytoriach.

Nikogo w swojej historii nie wymienia z nazwiska, nie obiecuje cudu i nie obwinia żadnego rodzica.